Drogi użytkowniku,

Potrzebujemy Twojej świadomej zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych przechowywanych w plikach cookies. Wymaga tego od nas Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO) wchodzące w życie już 25 maja 2018 roku. Dzięki wprowadzonym zmianom będziemy jeszcze lepiej chronili Twoje dane osobowe! Poniżej wszystkie niezbędne informacje.

Administratorem danych jest Instytut Gospodarki Rolnej z siedzibą w Warszawie przy ulicy Kolejowej 45/119, 01-210 (KRS: 0000500475)
PODMIOTY, KTÓRYM POWIERZONO PRZETWARZANIE
Zaufani partnerzy – tutaj lista

Wyrażam zgodę na przechowywanie na urządzeniu, z którego korzystam tzw. plików cookies. Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych i innych parametrów zapisywanych w plikach cookies, pozostawianych w trakcie przeglądania stron i serwisów internetowych, w celach analitycznych oraz w celach marketingowych (łącznie z profilowaniem) przez Instytut Gospodarki Rolnej i jej zaufanych partnerów.
Przetwarzanie danych osobowych odbywa się na podstawie art. 6 RODO, a jego cele to:
1. Tworzenie statystyk i dopasowanie treści stron do preferencji Użytkownika
2. Marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
3. Wykrywanie botów i nadużyć
4. Świadczenie usług drogą elektroniczną

PODSTAWY PRAWNE:

1. Świadczenie usług drogą elektroniczną – brak możliwości świadczenia usługi bez niezbędnych danych
2. Marketing, w tym profilowanie i cele analityczne – zgoda Użytkownika
3. Pozostałe – uzasadniony prawnie interes administratora danych
Podanie moich danych osobowych jest dobrowolne a podstawą ich przetwarzania jest moja zgoda. Odbiorcami danych są Google Analytics, Google Ads, Facebook, Twitter, Instagram, Youtube, Freshmail agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Moje dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat do czasu wykorzystania możliwości marketingowych i analizy danych potrzebnych do prowadzenia działalności gospodarczej lub do odwołania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej wycofaniem.

Jestem świadomy swoich praw:

1. Mam prawo do wycofania się z tej zgody w dowolnym terminie, a moje dane osobowe będą przetwarzane do czasu jej odwołania.
2. Mam prawo dostępu do moich danych osobowych
3. Mam prawo skorygowania niepoprawnych danych
4. Mam prawo do usunięcia informacji
5. Mam prawo do ograniczenia przetwarzania danych
6. Mam prawo do wniesienia skargi do organu nadzorującego, tj. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych
7. Mam prawo do przenoszenia danych


Dane są wykorzystywane do profilowania marketingu za pomocą narzędzi Google Analytics, Facebook. W sytuacji wniesienia sprzeciwu wobec profilowania – prosimy skorzystać z ustawień przeglądarki.
Brak wyrażenia zgody uniemożliwi lub ograniczy dostęp do usług instytutu, może też wpłynąć na niektóre funkcjonalności strony.
Więcej o zasadach przetwarzania danych w „Polityce prywatności”

Swoją wcześniej wydana zgode możesz cofnąć klikając przycisk u dołu strony "Cofnij zgodę"

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami i ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów W związku z

Jacek Podgórski | 2 styczeń 2019

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami i ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów

W związku z wniesieniem przez Senat RP przedmiotowego projektu ustawy Instytut Gospodarki Rolnej przedstawia następujące stanowisko:

1. W ustawie z 20 lipca 2018 roku ustawodawca postanowił o przekształceniu od dnia 1 stycznia 2019 roku prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe we własność gruntów na rzecz właścicieli domów jednorodzinnych i samodzielnych lokali położonych w budynkach wielorodzinnych wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych. Ustawa wprowadziła odpłatność przedmiotowego przekształcenia, która ma być dokonywana rokrocznie przez dwadzieścia kolejnych lat. Ustawa pozostawiła swobodę uznania samorządom w przedmiocie bonifikat udzielanych przy dokonywaniu opłat za przekształcenie.

2. Projekt zakłada uniemożliwienie samorządom dokonywania zmian w warunkach udzielania bonifikat i nadmiernych zmian ich wymiaru. Regulacja z jest potrzeba z uwagi na konieczność budowania zaufania obywateli i wspólnot samorządowych do władzy publicznej oraz pewności prawa. Nowelizacja ta jest wyjściem naprzeciw oczekiwaniom społeczności obszarów wiejskich, które padają ofiarą manipulowania wymiarem bonifikaty.

3. Wniesiona nowelizacja wprowadza również zmianę w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami. Projektodawca postuluje, aby dokonywana przez właściwy organ administracji samorządowej aktualizacja wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej nie mogła być wyższa niż suma zwiększeń lub zmniejszeń cen lokali mieszkalnych w danym województwie, z czterech kwartałów poprzedzających kwartał, w którym dokonano aktualizacji, określonych według wskaźników zmian cen dla lokali mieszkalnych ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W naszej opinii taka konstrukcja ma szansę zahamować podejmowanie przez organy samorządowe decyzji uderzających w budżety domowe obywateli, zwłaszcza w gminach, które z tytułu rożnych uwarunkowań poszukują dodatkowych środków finansowych na swoją działalność.

W opinii Instytutu Gospodarki Rolnej sfera uznania, którą ustawodawca pozostawia organom samorządowym nie może przekładać się na nieuzasadnione z punktu widzenia interesu obywateli (wspólnoty samorządowej) drastyczne podwyżki kosztów życia na terenie samorządów. Wymiar przedmiotowej bonifikaty oraz wysokość rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste nie może być narzędziem do „reperowania” budżetów samorządów.

Wobec powyższego Instytut Gospodarki Rolnej pozytywnie odnosi się do zaproponowanej nowelizacji i będzie ją aktywnie wspierał podczas dalszych prac legislacyjnych.

 

Jacek Podgórski

dyrektor Instytutu Gospodarki Rolnej

Zobacz też:

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie tzw. Brexitu

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie umowy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczącej warunków opuszczenia UE przez Zjednoczone Królestwo

W związku z zaakceptowaną przez Radę Europejską treścią porozumienie ws. Brexitu oraz jej kompleksowym charakterem i oddziaływaniem na przyszłość unijnego rolnictwa, Instytut Gospodarki Rolnej przedstawia następujący komentarz do niniejszego dokumentu:

1) Wielka Brytania decyduje się na opuszczenie Unii Europejskiej w sytuacji, w której wedle większości prognoz ekonomicznych na przestrzeni najbliższych kilku lat stanie się największą gospodarką Europy. Dla Polski Wielka Brytania jest ważnym partnerem w relacjach handlowych. Wartość polskiego eksportu artykułów rolno-spożywczych na wyspy brytyjskie przekracza 2 mld euro rocznie. Dziś pozycja Wielkiej Brytanii w zestawieniu sprzedaży zagranicznej polskiej produkcji rolno-spożywczej jest równoznaczna z udziałem ośmioprocentowym. Równocześnie Brytyjczycy zaopatrują nas m.in. w mięso wieprzowe, tytoń ora słodycze. Są jedynym z dziesięciu największych dostawców żywności na polskim rynek.

2) Wraz z przyrostem liczby Polaków w Wielkiej Brytanii od momentu polskiej akcesji do UE skokowo wzrósł eksport naszych wyrobów piekarniczych i ciastkarskich. Brytyjczycy chętnie kupują także w Polsce wyroby alkoholowe (piwo) oraz tytoniowe (tzw. slimy).

3) Treść porozumienia zatwierdzona przez Radę Europejską 25 listopada bieżącego roku przewiduje, że w okresie bezpośrednio po wyjściu z UE Wielka Brytania pozostanie członkiem wspólnego rynku, wobec którego zastosowanie będą miały cztery podstawowe swobody przepływu oraz generalny zakaz dyskryminacji, jak również zakaz świadczenia nieuzasadnionej pomocy publicznej. To właśnie kwestia pomocy publicznej jest w opinii Instytutu najsłabiej uregulowana w wynegocjowanym porozumieniu i może rodzic poważne wątpliwości co do równego traktowania i konkurencyjności towarów z państw członkowskich UE na rynku brytyjskim.

4) W początkowym okresie w mocy pozostaną traktatowe przepisy dotyczące pomocy publicznej, tzn. wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Aktualne pozostają także traktatowe wyjątki dopuszczające zastosowanie publicznych form wsparcia.

5) W kolejnych okresach po wyjściu z UW Wielka Brytania coraz bardziej będzie mogła jednak polegać na cyklicznie określanych maksymalnych limitach wsparcia publicznego, które będzie mogła kierować do producentów brytyjskich. W rezultacie obecnie skonstruowanego porozumienie można powiedzieć, że państwa członkowskie mogą być pewne przestrzegania przez Londyn traktatowych przepisów dotyczących pomocy publicznej jedynie do końca obecnej perspektywy budżetowej, tj. do końca 2020 r.

6) Wobec powyższego Instytut Gospodarki Rolnej stoi na stanowisku, że w relacjach państw członkowskich z Wielką Brytanią analogiczne formy wspierania rodzimych producentów powinny również stać się integralna częścią finalnego porozumienia. Tylko w ten sposób uda się zapewnić konkurencyjność polskich produktów rolno-spożywczych w Wielkiej Brytanii oraz uchronić polski rynek przed zalewem obcej produkcji, która będzie bardziej opłacalna od rodzimego wytwórstwa żywności.

 

Jacek Podgórski

Dyrektor 

Instytut Gospodarki Rolnej

 

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości oraz niektórych innych ustaw

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości oraz niektórych innych ustaw

W związku z przygotowanym przez Ministra Inwestycji i Rozwoju przedmiotowym projektem Instytut Gospodarki Rolnej czuje się w obowiązku przesłać stanowisko w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie skierował przedmiotowego projektu do konsultacji publicznych, jednak jego doniosłość i stopień oddziaływania na obywateli sprawiają, że w pełni zasadne jest przedstawienie niniejszych argumentów:

1) Instytut w pełni popiera ideę zwiększania dostępności mieszkań. W 2017 roku rząd wprowadził prawną możliwość zwiększenia podaży mieszkań o umiarkowanych cenach i czynszach przez bezpośrednią aktywność inwestycyjną realizowaną w szczególności przy wykorzystaniu nieruchomości Skarbu Państwa w ramach systemu wynajmu mieszkań, w tym z opcją docelowego przeniesienia prawa własności. Zgodnie z przyjętą ustawą koordynatorem tych procesów i zarządcą nieruchomości ustanowiono państwową osobę prawną – Krajowy Zasób Nieruchomości. Niepokój środowisko rolniczych, który wielokrotnie eksponowany był m.in. w opiniach i stanowiskach Instytutu (zarówno podczas prac resortowych, jak i prac w Sejmie RP), polegał na korelacji programu budownictwa tanich mieszkań na gruntach Skarbu państwa z równoległym zablokowaniem swobodnego obrotu ziemią rolną i wprowadzenie generalnej zasady prawa pierwszeństwa Skarbu Państwa w przypadku zbywania nieruchomości rolnych (z ustawowo przewidzianymi wyjątkami).

2) Przedmiotowy projekt utwierdza w przekonaniu, że Krajowy Zasób Nieruchomości jest de facto pośrednikiem w procesie przejmowania ziemi rolnej z rąk prywatnych do rąk Skarbu państwa z przeznaczaniem pod budownictwo mieszkaniowe. Na taką konstrukcję nie można się zgodzić, jeżeli przepisy tzw. ustawy o ziemi z 2016 r. wciąż budzą poważne wątpliwości konstytucyjne, a dotychczasowa linia orzecznicza sądów administracyjnych dowodzi wadliwości przyjętych regulacji.

3) Przedmiotowy projekt wprowadza rozwiązania umożliwiające pozyskiwanie przez Krajowy Zasób Nieruchomości nieruchomości jednoosobowych spółek Skarbu Państwa lub instytutów badawczych. W zamian za przekazane nieruchomości spółkom ma być wypłacane wynagrodzenie odpowiadające cenie rynkowej nieruchomości. Jednocześnie nowelizacja przewiduje wyłączenie stosowania ustawy w odniesieniu do gruntów zarządzanych przez Lasy Państwowe. Wyłączenie nie obejmuje nieruchomości zarządzanych przez krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

4) Instytut nieustannie stoi na stanowisku, że spod obowiązywania przepisów powinny zostać wyłączone te grunty rolne, co do których przed 1 maja 2016 r. terenowe oddziały Agencji Nieruchomości Rolnych wydały wstępne zgody na przeniesienie własności (z reguły na dotychczasowych dzierżawców). Ponadto proponowane przepisy nie powinny obejmować tych nieruchomości, co do których istnieją potwierdzone w aktach notarialnych umów dzierżawy (lub użytkowania) zapisy prawa pierwokupu. W wyżej wymienionych przypadkach toczą się postepowania przed sądami administracyjnymi.

Wobec powyższego Instytut Gospodarki Rolnej stoi na stanowisku, że ustawa w takim kształcie, tj. jeszcze bardziej uniemożlwiająca dochodzenie swoich praw przez przedsiębiorców rolnych, których wywłaszczono z prawa nabycia ziemi rolnej, nie powinna stać się częścią krajowego porządku prawnego. Takie stanowisko będzie także prezentowane podczas prac legislacyjnych w Sejmie RP.

 

Jacek Podgórski

dyrektor

Instytut Gospodarki Rolnej

 

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie decyzji Komisji Europejskiej dotyczącej wsparcia dla rolników pokrzywdzonych przez gatunki chronione

Stanowisko Instytutu Gospodarki Rolnej w sprawie decyzji Komisji Europejskiej dotyczącej wsparcia dla rolników pokrzywdzonych przez gatunki chronione

Instytut Gospodarki Rolnej z satysfakcją przyjmuje wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz wsparcia dla gospodarstw rolnych pokrzywdzonych przez zwierzęta chronione. Podjęta w ubiegłym tygodniu decyzja o zwiększeniu limitu pomocy publicznej (odszkodowań) dla tych, którzy ucierpieli głównie z powodu ataku wilków na swoje gospodarstwa, jest przejawem głębokiego zrozumienia dla coraz bardziej powszechnego problemu. W ocenie Instytutu decyzja KE rodzi tez nadzieje na wsparcie dla rolników poszkodowanych przez nadliczebność dzika.

Ataki wilków

W roku 2018 po raz pierwszy od stu lat osobniki wilka pojawiły się w Belgii, a po dwustu latach przerwy – w Holandii i Danii. Europa jest świadkiem odbudowującej się populacji i powrotu drapieżników na terytoria, które przez lata były zdominowane jedynie przez człowieka i jego działalność. W styczniu 2018 roku w Bieszczadach doszło do pierwszego od wieku pogryzienia człowieka przez agresywne zwierzę. Wilki coraz częściej penetrują gospodarstwa rolne w poszukiwaniu jedzenia. Tylko w tym roku tylko na Podlasiu zgłoszono 50 ataków wilków na zwierzęta gospodarskie. To o 20 proc. więcej niż w całym 2017 roku. Sprzyjająca aura sprawia, że zwierzęta dłużej przebywają na pastwiskach i są dłużej narażone na ataki watah. Rząd polski wciąż nie podjął decyzji o konieczności redukcji liczby chronionych prawem drapieżników.

Tymczasem problem coraz mocniej doskwiera inny państwo UE. Francja zdecydowała się na odstrzał czterdziestu dzikich osobników. W Niemczech rząd federalny wciąż spiera się z organizacjami obrońców praw zwierząt o rozmiar planowanej redukcji. Finlandia zredukowała liczebność wilków do stu pięćdziesięciu osobników. Odstrzał praktykowany jest także w Norwegii.

Największymi siedliskami wilków są dziś półwysep iberyjski (3000 osobników), Włochy (1500 osobników) oraz Rumunia (2500 osobników), jednak zmieniający się klimat sprawia, że watahy coraz częściej przemieszczają się na północ kontynentu.

Nowe regulacje

Niestety skuteczne dochodzenie zadośćuczynienia finansowego za straty rolnicze spowodowane atakami wilków jest przewlekła i nieekwiwalentne. W Polsce rolnicy na Podlasiu czekają często okrągły rok na wypłatę odszkodowań. Dotychczas państwa członkowskie UE mogły wypłacać pokrzywdzonym rolnikom do 80 proc. wartości strat poniesionych wskutek ataków wilków (lub innych chronionych zwierząt). Ubiegłotygodniowa decyzja Komisji podnosi ten limit do 100 proc. wartości.

Ponadto rolnicy będą mogli ubiegać się o 100 proc. zwrotu kosztów ponoszonych na środki mające zapobiec atakom (np. budowę ogrodzeń lub tresurę dozorujących psów). Poszkodowania będą także mogli ubiegać się o odszkodowania (100 proc.) za pośrednie straty spowodowane atakami. Chodzi tu m.in. o koszty opieki weterynaryjnej, utylizacji martwych zwierząt oraz poszukiwania przepłoszonych zwierząt hodowlanych.

Zaproponowane rozwiązania zasługują na przychylna opinię środowisk rolniczych. W opinii instytut przedstawiciele polskiego rządu powinni w następnej kolejności zadbać o podobny stopień empatii KE w stosunku do problemu nadliczebności dzika w Polsce.

 

Jacek Podgórski

dyrektor Instytutu Gospodarki Rolnej

 

Kontakt
+48 (22) 299 70 35
biuro@instytutrolny.pl
Zgodnie z rozporzadzeniem możesz cofnąć zgode którą wcześniej nam dałeś. Jednak uprzedzamy że portal może przestać działać poprawnie. Cofnij zgodę.
2017 © Instytut Gospodarki Rolnej